Als 10 jarig meisje kreeg ik mijn eerste homeopathische boek in handen. Het was De Kleine Dokter van Dr. A. Vogel. Ik las het helemaal uit en leerde alle medicijnen uit mijn hoofd. In de loop van de jaren ben ik steeds meer gaan lezen over homeopathie en psychologie. Mijn moeder zei altijd, dat het mijn richting was, mijn roeping. Uiteindelijk ben ik boekhouden gaan studeren en bleef er homeopathie, psychologie, natuurgeneeskunde en bloesem therapie naast studeren.

Samen met mijn vader begon ik een aantal jaren geleden een praktijk in de natuurgeneeskunde en begon ik te werken met de Vega-test. Mijn vader werkte als sjamaan.

Mijn moeder kreeg een hersentumor en lag op een gegeven moment zeer kritiek in het ziekenhuis. Mijn moeder had vroeger al gedroomd, dat ze niet oud zou worden, iets aan haar hoofd zou krijgen en blind zou worden en had zich in het beneden gedeelte van een ziekenhuis gezien. Nu lag ze blind op de intensive care. Haar hand vasthoudend, dacht ik….ma…geef me iets om toch na je dood met je contact te kunnen houden.
In de volgende twee weken begon ik hoofdpijnen van andere mensen over te nemen. Aangezien ik zeer nuchter ben grootgebracht en door mijn vroegere geloof ook anti-occult was, dacht ik, dat het paranormale niet echt kon bestaan. Al die verhalen over helderzien en toekomst zien. Hoe kwam iemand daar op? Natuurlijk zag ik hoe mijn vader met zijn gave omging, hoe alles klopte wat hij zei. Het was wel mijn vader dus daar kon ik niet om heen. Anderen vertrouwde ik echter niet.
Op de dag dat mijn moeder overleed, hield ik iemand aan de hand vast en voelde alles van dat persoon in mijn eigen lichaam. Op de plaatsen waar het persoon ook last had. Vol ongeloof en verbazing volgden nog meerdere van deze ervaringen. Aanvankelijk dacht ik weer…dit kan niet. Eigenlijk bleef ik me ook verzetten tegen deze onzin. Ik had er immers nooit in geloofd.

In de loop van de jaren bleef het niet bij deze vorm…het heldervoelen. Steeds sterker ontwikkelden de krachten in mijn lichaam. Op een gegeven moment hoefde ik niemand meer vast te houden en ik voelde alles al.
Vol verbazing heb ik de afgelopen jaren steeds weer naar mezelf gekeken. Moest ik eerst nog mezelf inspannen om te kunnen heldervoelen….het werd een onderdeel van mijn leven. Wel was al dat voelen zeer belastend.

Het afsluiten kreeg ik met geen mogelijkheid voor elkaar. Aangezien ik helemaal geen type ben voor meditatie in welke vorm dan ook, zocht ik naar iets om toch mezelf af te kunnen sluiten. Om niet helemaal “leeg” te zijn als iemand in mijn buurt was geweest, om niet al die trillingen steeds maar weer over te nemen. Ik vond deze in de vorm van een mix van bepaalde bloesems. Echter eens in de zoveel tijd gaan mijn “luiken” zoals ik het maar noem, weer open en moet ik die mix weer innemen om in mezelf te blijven.

Later kwam ook het helderzien erbij. Ik was daar zo bang voor. Heldervoelen voel ik in mijn eigen lichaam. Nu ik zo ver was ontwikkeld, kon ik ook helemaal op mijn gevoel vertrouwen. Helderzien was toch een heel ander iets. Hoe wist ik wat ik zag, dat dit klopte? Wie weet zat ik er wel naast. Ook daar moest de innerlijke kracht in mij komen. Het helderzien gaat vaak gepaard met het zien van symbolen waarbij ik weer een uitleg krijg.

Chanellen, het praten met overledenen was een zeer emotionele ervaring. Menig traan vloeide mee met de persoon die graag het contact had met een overleden persoon. Ook hier was de groei om te vertrouwen in hetgeen wat ik doorkreeg.

Het toekomst zien kwam er later bij. Dit was nog heftiger dan heldervoelen en het helderzien in de vorm die ik had ontwikkeld. Ook dit gaat veelal gepaard met het zien van symbolen en een bijbehorende uitleg die ik “hoor” in mijn hoofd.

Sinds enige tijd heb ik ook sjamaanse dromen die de ene keer voorspellend zijn en de andere keer een symbolische betekenis doorgeven van bepaalde situatie's die bezig zijn of komen gaan. Ook dit is weer een heel ander aspect in mijn leven geworden. Wetend dat als je gaat slapen, de volgende ochtend beelden kan hebben doorgekregen die boodschappen bevatten.

Al die jaren vroeger had ik nooit geloofd in de dingen die ik nu zelf wel kan. De afgelopen jaren zijn bijzonder heftig geweest. Ik ben veranderd van een normaal persoon in iemand die wel meedraait in het normale leven, maar toch op een andere manier in het leven staat. Op een andere manier naar het leven kijkt, ziet en voelt.

Alle gaves zijn altijd aanwezig en zijn nooit op een moment echt uitgeschakeld. Ik heb er mee leren leven. Vroeger vond ik het wel “leuk” om deze gaves te hebben gekregen, totdat iemand me erop wees dat het helemaal niet “leuk” is, maar “heel mooi”.

Ik realiseerde me toen, dat ik inderdaad met deze gaves veel mensen en dieren kan helpen, doordat ik kan voelen in mijn lichaam wat mens en dier mankeert, kan zien in de geest wat daar mis is, welke richting iemand op moet gaan of wat er gaat gebeuren, maar ook veelal de juiste homeopathische medicijnen en bloesems heb om iemand daadwerkelijk te helpen.

Het sjamanisme in mijn levensopvatting is, dat lichaam en geest een is. Beiden moeten in balans gebracht worden om tot genezing te leiden.

Door mijn achtergrond en mijn sterke ontwikkeling in de afgelopen jaren, ben ik nog wel de nuchtere Miranda gebleven die niet aan rituelen, beelden en andere spirituele vormen doet om in trance te komen. Al moet ik zeggen dat door de vele sterke aanwezige krachten, ik niet meer uit de zweefstand kan raken.

Ik hoef puur mijn energie te richten op de persoon/dier waar de vraag over gaat en daarop krijg ik dan antwoord. Zowel als het over levenden als overledenen gaat. Het mooie is ook, dat hoe gerichter de vragen zijn, hoe gerichter de antwoorden komen.

In half oktober 2009 kreeg ik de Mexicaanse griep en een zware longonsteking die niet weg te krijgen was met antibiotica. Ik keek de dood in de ogen. Voelde de dood heel dichtbij. Wonderlijk was het feit, dat ik langzaam aan opkrabbelde en de volgende kuur redelijk aansloeg, al hield ik er een chronische bronchitis aan over waardoor ik maar een beperkt aantal uren per week aan het werk kan zijn.

Voor iemand als ik die altijd doorgaat, ziek of niet was dit een aanvang van een periode om eens tijd aan mezelf te gaan besteden.

Mezelf eens onder de loep te gaan nemen. Waar stond ik in het leven.

In deze periode werden mijn sjamaanse gaves nog sterker. Nu de healende krachten.

Ik was begonnen met workshops sjamanisme te gaan geven om mensen te begeleiden om vanuit intuitie te gaan leven. Hun bewustzijnsniveau steeds hoger te maken.

De workshop sessie's werden echter zo sterk, dat ik met mijn sjamaanse kracht de mens energetisch van bewustzijnsniveau kan laten veranderen en volledig in zijn/haar kracht en serene rust kan krijgen. Dit alleen door bepaalde energie te sturen naar de persoon zonder iemand vast te hoeven houden.

Deze vorm van healing is buitengewoon sterk en direct merkbaar, omdat je meteen in een ander bewustzijnsniveau bent gebracht. Dit al is sterker dan de vele samengestelde bloesem remedies bij elkaar die ik heb staan. Deze zijn goed om in harmonie en in balans te komen.

Hierna ontwikkelde sjamaans channellen zich heel sterk. Bij deze vorm van chanellen laat ik de overledene even in je gaan, zodat je zelf de persoon in je voelt. Ziet met zijn/haar ogen, voelt met zijn/haar gevoel. Vragen die je hebt aan de overledene geeft deze dan aan jou zelf door. Dit is een zeer mooie en emotionele manier om met een overlijden om te gaan en vragen beantwoord te krijgen.

Als sjamaan sta ik nu voortdurend “open” en doorloop ik mijn eigen leven en die van een ander die op consult komt.

De weg vinden in je leven,

is de weg vinden in jezelf.

Verandering,

kan pas plaatsvinden,

als er acceptatie is van het leven zelf.

Leven laten komen,

zoals het komen moet.

Innerlijke kracht herkennen,

innerlijke kracht voelen.

Zal de uiteindelijke verandering,

op het juiste levenspad geven.

De vervolmaking,

van jezelf.

 

 

0
0
0
s2smodern