Sjamanisme is een manier van leven door innerlijke groei en bewustzijn.

Er zijn sjamanen die of door overerving sjamanen zijn geworden of mensen die door een langdurige en zware leertijd, dat wil zeggen, dat zij vaak ziekten moesten doorstaan, om in staat zijn de natuurlijke en kosmische krachten te gebruiken om een bepaalde verstoring in het totale evenwicht van krachten te herstellen of dreigende verstoringen af te weren.
Sjamanisme is tegelijkertijd mystiek en magie. De oorsprong ligt in Siberie waar de sjamanen DIRECT contact kunnen maken met de geestenwereld. De medicijnmannen/vrouwen van andere inheemse volkeren moeten hiervoor diverse middelen gebruiken.
Sjamanisme is geen religie en kan niet onderwezen worden. Leerlingen van modern sjamanisme leiden niet op tot sjamaan, maar geven leerlingen de mogelijkheid tot het beoefenen van sjamanisme als een spirituele zoektocht.

Het sjamanisme kijkt naar de totaliteit van het leven en zoekt de natuurlijke harmonie tussen de gebieden die normaal verdeeld zijn in medische, psychologische en sociale aspecten.

Op al deze gebieden heeft het sjamanisme een andere kijk en voegt ze bovendien samen tot een delicaat geheel waarvan de harmonie of het evenwicht van wezenlijk belang is voor ons leven en vooral de kwaliteit daarvan.

Medisch wordt er vanuit het sjamanisme op een totaal andere manier naar het lichaam gekeken. Er bestaat geen scheiding tussen lichaam en geest. In plaats van het lichaam binnen te gaan, wordt de ziekte naar buiten gehaald. Het genezen van de ziekte vindt plaats op een niveau waar lichaam en geest nog niet gescheiden zijn. Daarnaast worden er kruiden gebruikt. Het is zeker niet zo dat een sjamaan alle ziekten kan genezen.

Psychologisch ligt de nadruk op de relatie tussen de zieke en de sjamaan. De wil om te genezen wordt geactiveerd en samen met de spirituele kracht van de sjamaan zelf gebruikt om een genezingsproces op gang te brengen. Deze vorm is gericht op het verkrijgen van persoonlijke kracht. De sjamaan en client zijn psychisch vaak sterker met elkaar verbonden dan arts en patient. Het beeld van de sjamaan als gewonde genezer, gebaseerd op de Jungiaanse ideeen van een analyticus, omvat beelden van de eigen kwetsbaarheid van de sjamaan en van zijn/haar kracht. Dit is geen tegenstrijdigheid, aangezien de kracht op kwetsbaarheid is gebaseerd.

Sociaal ligt er een grote nadruk op het terugbrengen van de zieke naar de positie die hem of haar toekomt. Elke ziekte plaatst iemand buiten het gezinsverband en buiten zijn werk situatie. Beide kunnen mede de oorzaak zijn van de ziekte.

Voor het opsporen van ziekten maakt de sjamaan gebruik van een vorm van helderziendheid die ook wel een krachtig oog wordt genoemd. Dit geeft de mogelijkheid om door de uiterlijke verschijnselen heen te kijken of gevoelig te zijn voor allerlei aspecten die een gewoon mens ontgaan.

Veel sjamanen zijn in staat om mensen op afstand te kunnen beinvloeden. Ze kunnen kwade en goede krachten richten. Zij kunnen bepaalde gedachtegolven en beelden opvangen en uitzenden. daarbij wordt gebruik gemaakt van vormen van meditatie of van half-bewuste droomstaat waarin zij alert zijn op bovennatuurlijke verschijnselen.

Volgens de Siberische sjamanen is de adelaar de eerste sjamaan die naar de aarde werd gestuurd om mensen in hun lijden bij te staan en te genezen. Ook andere volkeren beschouwen de adelaar als directe boodschapper die de sjamanistische krachten aan de mens kan overdragen.

Ook worden adelaarsveren vaak gebruikt bij een genezingsceremonie om over het lichaam van de sjamaan of patient te vegen en zo de aura's schoon te vegen.

De kleding en hoofdtooi van sjamanen zijn eveneens vaak versierd met allerlei soorten veren om het vermogen tot vliegen uit te drukken.

Het vliegen heeft echter een voornamelijk spiritueel karakter en duidt op het vermogen om hier, op deze aarde en op elk moment, het lichaam te verlaten. Daarmee brengt de sjamaan een tijdelijke scheiding tot stand tussen lichaam en geest waar normaal gesproken alleen de dood toe in staat is.

Deze magische vlucht geeft tevens aan dat het bewustzijnsniveau waarop wij gewoonlijk leven slechts een van de landingsplaatsen is. Het opstijgen is een ontsnappen aan het normale bewustzijnsniveau en het opstijgen naar andere niveaus waarin andere vormen van kennis aanwezig zijn.

De ziel van de sjamaan moet verlichten. Hij/zij moet stralen van een sterk innerlijk licht dat alles wat in de duisternis is, alles wat voor het gewone kennen en redeneren verborgen is, zichtbaar maakt. Deze bovennatuurlijke verlichting manisfesteert zich wanneer de sjamaan spreekt of ervaringen aan anderen uitlegt. Van een sjamaan wiens uitleggingen voor de luistenaar duister blijven, zegt men; zijn ziel wordt niet gezien, hij brandt niet, hij straalt niet.

Het inzicht moet niet versluierd zijn, het gehoor scherp. Dat wil zeggen dat de sjamaan in staat moet zijn om de beelden die in trance voor zijn geest verschijnen helder te onderscheiden en de bovennatuurlijke stemmen die tot hem spreken te begrijpen.

De sjamaan is een krachtige healer, omdat hij/zij toegang krijgt door een ander bewustzijnsniveau tot die lagen waar een trauma zich heeft vastgezet en kan deze op dat niveau herstellen.
De sjamaan kan ook contact maken met overledenen. Sjamaan betekent letterlijk; hij/zij die weet.
Voor de sjamaan is de tijd betrekkelijk en de ruimte kneedbaar. Daardoor kan hij/zij in verschillende dimensies functioneren zonder er door in de war te raken. Daarbij ziet een sjamaan veelal in symbolen.

In Afrika is voodoo een magisch ritueel van het sjamanisme. Echter wel bedoelt als witte magie.

Muziek, dans en sjamaanse extase komen samen in de sjamaanse trommel. Veel sjamanen hebben de trommel of hallucinogene middelen nodig om in trance te komen. Alleen de grote sjamanen hebben niets nodig om in extase/trance te kunnen functioneren.

Het sjamanistische wereldbeeld

Voor het oosten waar de zon opkomt, Voor het noorden waar de kou vandaan komt, Voor het zuiden waar het licht schijnt, Voor het westen waar de zon ondergaat, Voor Vader zon, Voor Moeder aarde...

In de mytische tijd is het verleden voortdurend aanwezig als mogelijkheid om direct met het goddelijke in aanraking te komen. Het heden versmelt met het verleden en is tegelijk de verantwoordelijkheid voor de toekomst.

Helderzien met gesloten ogen

Dromen, symbolen, fantasie en werkelijkheid staan in verschillende culturen in verschillende verhoudingen tot elkaar. Waar in het westen de droom onderscheiden is van de werkelijkheid, is in de sjamaanse cultuur de droom werkelijkheid.

Voor de sjamanen zijn de alledaagse wereld en de droomwereld met elkaar verweven en is de droomervaring een concrete beleving. Het beteft weliswaar een andere waarnemingswereld dan de alledaagse wereld, maar deze is even concreet. De sjamaan is op zoek naar de bijzondere werkelijkheid en het is zelfs mogelijk om hem te zien als iemand op bewuste wijze de droomwereld binnen kan gaan om de kennis daaruit weer terug te nemen.

In de sjamaanse cultuur is het symbolische bewustzijn evenzeer realiteit als de alledaagse realiteit. Rondom het alledaagse en de niet-werkelijke fantasie is er een soort derde werkelijkheidsdimentie. Deze derde werkelijkheid ofwel derde bewustzijnslaag, bevindt zich ook in de sjamaanse droomwereld.

Om tot dit symbolische bewustzijnsniveau te kunnen komen, moet een initiatie plaatsvinden. Om nieuw te worden moet al het oude sterven. Bij de initiatie zie je dat de mens in een crisis verkeert waar duidelijk wordt gemaakt dat hij zijn lichamelijke en aardse bestaan tot op zekere hoogte moet opgeven. Zijn aandacht zal zich moeten gaan richten op hogere krachten en invloeden. De strijd die hij aangaat is een echte strijd. Door daadwerkelijk afstand te doen van zijn lichaam en te sterven, wordt hij over de grenzen en beperkingen van de gewone tijd gevoerd.

Niet alleen ligt de sjamaan vaak werkelijk op sterven en vreest men voor zijn leven. Ook wanneer dit niet het geval is, is wat hij meemaakt zo indringend, dat hij daadwerkelijk afstand doet van het leven en daarbij de starre greep op de werkelijkheid loslaat.

Pas in deze bewustzijnstoestand kunnen symbolen hun betekenis openbaren. Deze betekenis is dus een levende betekenis die niet in naslagwerken te vinden is. Het symbolische verhaal of de symbolische afbeelding wordt plotseling duidelijk. Het gaat niet om zomaar betekenisgeving, maar de openbaring van iets dat van betekenis voor hem of haar leven is. Het symbolisch bewustzijn is een verdiepend bewustzijn dat het leven in al haar volheid kan ervaren.

De inwijding in het symbolisch bewustzijn is in het loslaten van het vertrouwde bekende moeizame proces. Kortom, al het oude loslaten.

Dat werkelijk kijken schept een andere kwaliteit van waarnemen, een bewustzijnsverschuiving die je voelt optreden. Je hebt het gevoel alsof je duizelig wordt. dan voel je dat er iets in de hersenen gebeurt. Dan komen de beelden.

Eigenlijk is het geen plezier om sjamaan te zijn, want vaak kom je in een isolement terecht vanwege bewondering voor de magische krachten, maar men is er ook bang voor. Het kan tenslotte ook tegen je gebruikt worden.

“Ik ben al gegeven aan de macht die mijn lot regeert,
en hecht mij aan niets, zodat ik niets te verdedigen heb.
Ik heb geen gedachten, zodat ik kan zien.
Ik vrees niets, zodat ik mijzelf kan herinneren.
Vredig en onthecht.
Laat de Adelaar mij gaan.
De vrijheid tegemoet.”

Workshop Sjamanisme

0
0
0
s2smodern