Sjamanisme, het genezende evenwicht

Rituelen, adelaars, natuur en energie. Dit zijn een paar kernwoorden die bovenkomen als je denkt aan sjamanisme. Vandaag heb ik een workshop bij Siberisch Sjamaan Miranda Tatiana Custic Schellingerhout (uit het zesde zintuig), en ik heb werkelijk geen idee wat me te wachten staat.


Een mooie vrouw met een lieve uitstraling doet de deur open van de praktijk in Den Haag. We gaan zitten en ze begint te vertellen; Ze is een ingewijd Sjamaan en heeft de gave doorgekregen van haar vader. Het is niet iets wat je kunt leren, maar een gave die je bezit. Siberisch sjamanisme maakt geen gebruik van ritulen zoals je vaak hoort in het moderne sjamanisme. Wat wij doen is het hertstellen van de evenwicht van de mens. We brengen de mens weer in contact met zichzelf. Mensen kunnen zo ver van zichzelf verwijderd zijn door ervaringen of trauma, dat het innerlijke contact en daarmee ook de innerlijke rust totaal verstoord kan zijn.

Op Miranda's tafel staan wel honderden flesjes: Bloesems. Verschillende remedies, die het evenwicht van de mens ondersteunen en herstellen. Ze geeft me een flesje en zegt dat ik 2 maal een half pipetje in mijn mond moet druppelen. Dan schuift ze haar stoel dichterbij, komt tegenover me zitten en houdt mijn polsen vast. Aan de hand van mijn energie scant ze mijn lichaam. Op die manier neemt zij mijn fysieke en energetische blokkades waar. Bij elke blokkade hoort een soort 'bevrijdingszin'. Het is de bedoeling dat ik 'zinnen' herhaal die zij zegt, en op die manier communiceer naar mijn (Hoger) Zelf. Deze waarheden resoneren in je lichaam en herstellen op die manier je natuurlijke evenwicht. Miranda voelt in elk lichaam andere dingen en zo heeft ieder mens andere dingen die hij of zij naar zichzelf moet communiceren.

Na een aantal zinnen, zoals; "ik mag zijn wie ik ben", "ik ben vrij van het verleden zonder toorn", te hebben uitgesproken, laat Miranda mijn polsen weer los. Ik mag vragen stellen over dingen die ik graag zou willen weten met betrekking tot mijn verleden, heden en toekomst.

De vermoeidheid waarmee ik binnen kwam heeft plaats gemaakt voor een blakende energie. Er is zojuist iets ontastbaar gebeurd. Niet iets waar ik mijn vinger op kan leggen. Het is zelfs best moeilijk uit te leggen.

Op de terug weg naar Amsterdam probeer ik te bedenken waarom ik me zo anders voel. Mijn brein maakt allemaal rare sprongetjes. Tenslotte besluit ik gewoon dankbaar te zijn voor het gevoel dat ik ervaar. We hoeven niet alles te analyseren en te begrijpen. Sommige dingen zijn goed zoals ze zijn.

Hartelijk dank Miranda!

Artikel in GLADLY maart 2011
0
0
0
s2smodern