De vrouw komt voor de trance reis naar de sjamaanse levenswortels.
 
Voor de Kerstvakantie hadden we al een hele mooie trance reis gemaakt.
De wortel moest gevuld worden met de Goddelijke gouden energie.
 
Ik zei haar nog dat ik erg nieuwsgierig was wat deze wortel haar ging brengen want de energie was zo mooi.
 
Als ik haar vraag hoe het met haar gaat, zegt ze vertel jij me het maar.
Dat zeggen veel mensen.
 
Ik zeg haar dat ze als het ware met een heggenschaar haar levensboom heeft gesnoeid.
Dingen die ze niet meer wilt, heeft weggehaald.
 
Ze vertelt me dat ze een bijzondere Kerst had gehad.
Tijdens de Kerst van alles tegen haar vriend had gezegd.
Hij had haar gezegd dat ze veranderd was.
 
Het verbaasde haar, dat ze zoveel dingen er ook zo pittig uit had kunnen gooien zonder ruzie te krijgen.
 
Dat komt, omdat je de dingen zegt zonder de opzet van ruzie maken of iemand de baas te willen zijn.
Je energie is veranderd en kosmisch geleid praat je als het ware.
 
Klinkt vreemd, maar is gewoon zo.
Achteraf kan je zoiets hebben.
Huh? 
Heb ik dat gezegd?
 
Bij haar zag ik nooit echt het beeld van een man en kinderen om haar heen.
Alsof ze alleen was.
Alleen niet eenzaam.
 
Ze begint te vertellen, dat ze op TV een programma had gezien waarin een potvis gevangen zat in een net.
Dat vele mensen beetje bij beetje probeerde het net voorzichtig van de potvis af te halen.
De vis liet het allemaal rustig gebeuren.
Uiteindelijk was de vis vrij en lieten ze die gaan.
 
Tranen rollen over haar wangen wanneer ze doorverteld.
De vis had vele sprongen in het water gemaakt en bleef de eerste tijd dat in de buurt van de bevrijders doen.
Als dank als het ware.
Het had haar zo aangegrepen en ontroerd.
 
Ik zeg haar, dat het een trigger voor haar is geweest.
Het net was voor haar het net die ze bij zichzelf had omgedaan.
Daardoor was ze wel vast komen te zitten.
Uiteindelijk heeft ze anderen toegestaan om dichtbij te komen en het net van haar te verwijderen.
Dat gaf haar het bevrijdende gevoel wat ik haar eerder vertelde.
Het durven vertrouwen van anderen.
 
Ze had het steeds over haar vriend.
Nee zei ik.
Ik hoor partners.
Je wilt met je partner op de bank zitten en niet meer met een agenda kijken wanneer zijn we bij elkaar.
 
We gaan naar de trance reis.
Verschillende dingen moeten weggehaald worden.
 
Angsten, kwetsingen vanuit het diepe verleden.
 
Ik zie dat haar partner steeds haar de hand wilt reiken, maar ze durft het niet.
We gaan door met wat naar haar toe moet komen.
Het kunnen vertrouwen op haar innerlijke kracht.
 
Uiteindelijk pakt ze de hand van haar partner en daalt diep met hem af in haar sjamaanse levenswortel.
Steeds dieper laat ik ze gaan.
 
Weer glijden de tranen over haar wangen.
Ze voelt hoe fijn het is om de liefde echt te durven voelen.
Toe te staan.
Zowel naar hem, maar ook naar zichzelf.
 
Ze opent haar ogen en kijkt me bijna wezenloos aan.
Ze kan het nog niet helemaal bevatten en vertelt, dat ze het in het begin heel erg eng vond.
 
Ook dat deze sessie zo heftig in vergelijking met de voorgaande sessies was.
 
Ik vertel haar, dat haar band met haar partner nu sterker zal worden.
Ook die met haar kinderen, omdat ze zich nu eindelijk echt heeft durven open te stellen voor het ontvangen en geven van haar werkelijke emotie's en liefde.
 
Ik herken een deel van de sessie.
Vertel haar dat ik jaren geleden een TV programma zag over een lieve jongeman die chimpansees hielp.
En ervan was echt een kreng.
Ik zei toen nog tegen mijn man.
Daar is niets meer mee te beginnen.
 
Toch ging de jongeman steeds weer liefdevol met het kleine chimpanseetje om.
 
Op een keer was ze ontsnapt uit haar verblijf. 
De jongeman zei, dat als ze in het mannetjes verblijf zou terecht komen ze het er niet levend vanaf zou brengen.
 
Hij ging achter haar aan.
Klom zover voor hem mogelijk in de bomen.
 
Hij reikte haar de hand.
Ze aarzelde....en pakte uiteindelijk zijn hand.
 
Beneden aangekomen, kroop ze helemaal tegen zijn borstkas aan.
 
De tranen rolden over mijn wangen toen ik het zag, want ik voelde haar energie.
Het vertrouwen die ze gaf aan hem en van hem kreeg.
De overgave.
De liefde.
 
Hij bracht haar liefdevol naar haar eigen verblijf.
De de oudste chimpansee keek.
 
Ze liep naar hem toe en ging tegen hem aan tussen zijn armen zitten.
Hij gaf haar de bescherming die ze altijd had willen voelen.
 
Het bleek, dat ze bij mensen was grootgebracht.
Altijd was kaal geschoren en aan tafel mee moest eten.
 
Het vertrouwen in de mens was ze geheel kwijt geraakt, maar ook vooral zichzelf.
 
Ik vond het zo mooi.
De tranen bleven bij mij stromen.
 
Mijn man zei me toen....jij bent die chimpansee...
 
Ik wist, dat hij gelijk had. 
Langzaamaan vertelde ik hem mijn diepste trauma's die ik nog nooit aan iemand ooit had verteld.
 
Hij was verbaasd en vond het op zijn zachtst gezegd niet leuk dat ik hem nooit deelgenoot had gemaakt van dit deel van mijn verleden, terwijl we elkaar al zo lang kennen.
 
Hij dacht altijd, dat ik werkelijk een waar ijskonijn was.
Zo hard en afstandelijk.
 
Een mens moet door resoneren.
Triggers krijgen en doorleven.
 
Totdat er het moment is dat die trigger komt.
Die door resonering. 
 
Dat je naar de diepste beschadigde laag van je ziel gaat.
 
Dan pas kan echte bevrijding komen ofwel loslaten van je verleden...
 


0
0
0
s2smodern