Vandaag komt een Zuid Amerikaanse vrouw op consult.
Ze woont in Zuid Europa en is bevriend met de met haar meegekomen vriendin.
 
Of eigenlijk.
Ze is naar Nederland gekomen om haar vriendin en mij te bezoeken.
 
Leuk haar temperament.
Ik begin op de een of andere manier in het Nederlands de sessie.
De vriendin vertaalt het voor haar in het Engels.
 
Normaal doe ik de sessie eigenlijk ook in het Engels.
Waarom even dat ik ervan afweek weet ik niet.
 
Ik zak diep af op de een of andere manier.
Dat maakt het voor mij moeilijker om de taal te vertalen.
De taal van het sjamanisme.
De verwoording.
 
Ik scan haar en van alles loopt en glijdt er door mijn lichaam en geest.
Kwalen die veroorzaakt worden door een sterk ingehouden emotie.
 
Ik krijg symbolische beelden door, dat haar voeten in te kleine schoenen zitten.
Vragend kijkt ze me aan.
Dit betekent, dat ze verder is gegroeid, maar niet haar schoenen heeft verwisseld.
Ze blijft in het oude hangen.
 
Dan zie ik een boom die ze abrupt afkapt.
Ze wilt een nieuwe tak laten groeien.
Dit staat voor mij symbool, dat ze wilt stoppen met haar levensweg en een nieuwe wilt inslaan.
 
"I am quit directly...," zegt ze met een lichtelijk nerveuze glimlach.
 
Ik voel veel wervels verkeerd staan. Ze had blijkbaar haar man gedragen.
Ik kijk naar haar kleine gestalte.
Met bewondering en verwondering hoor ik het aan.
 
"If you love someone. You will have the power and strenght," zegt ze.
 
Ik zeg haar dat ze alles en iedereen van zich afgesloten houdt.
Ze is er wel, maar ze is er ook niet.
 
Krijg een symbolisch beeld hoe ze onder water met een rietje ademhaalt.
Om niet gezien te worden en vooral er niet te zijn.
 
Beiden lijken op elkaar, maar de intentie is verschillend.
 
Ze vertelt, dat haar man waar ze vele jaren mee samen was, na een kort ziekbed was overleden.
Een hersentumor.
Hoe hij reageerde.
 
Steeds hoor ik...Hero...van Enrique Iglesias...
 
Ze dacht, dat misschien een zwarte magie hem zo snel van haar had afgenomen.
Hij was alles voor haar.
 
Ik krijg ineens beelden van mijn moeder.
Zie hoe mijn vader mijn moeder tilde en maar doorging hoe zwaar het ook voor hem was.
Vertel haar hoe mijn moeder reageerde.
De machteloosheid wanneer ze me belde wanneer ze door de verhoogde hersendruk aan het hallicuneren was, wat voor haar levens echt was.
 
Dat was wat ze bedoelde; "If you love somebody..."
 
Ze bleef vragen hoe het met hem ging.
Ik hoor echter, dat hij zich zorgen maakt om haar.
 
Ik zeg haar, dat ik hem in haar zal laten gaan.
Dat ze hem zelf kan voelen.
Dat ze de vragen die ze heeft zelf aan hem kan stellen en de antwoorden van hem zal ontvangen.
 
Ik laat haar overleden echtgenoot in haar gaan.
Onze ogen zijn gesloten.
 
De energie is sterk.
Ik zeg haar dat haar gehele lichaam en geest leeg is.
Dat hij nu bezig is deze op te vullen.
 
Normaal zou ik via de geesten dit doen, maar nu deed haar man dit bij haar.
Haar vastzittende spieren.
Ik zie en voel hoe hij ze masseert.
 
Er zit een druk op haar borst.
Een stuwing naar haar hoofd.
 
Ze zegt; "That he used to massage me."
 
Ik krijg door, dat ze hem achterna had willen gaan.
Door de leegte in haar lichaam en geest was er geen ruimte meer om zelf te leven.
Ze kon het gewoon niet meer opvullen.
 
Ze kijkt me aan en lijkt zich betrapt te voelen.
Eerder eigenlijk een beetje te schamen.
Zij, die aan iedereen nooit haar emotie wilt laten zien.
 
Hij zegt haar steeds...laat gaan...laat los...
 
De emotie's komen nu steeds meer los.
Ze vertelt, dat ze over hem kan praten zonder te huilen met anderen.
 
Als je zoveel van iemand hebt gehouden...kost dat ontiegelijk veel energie om dat vol te houden.
Bovendien schaadt het je gezondheid.
 
"Ik krijg hem nooit te zien. Ik voel en zie hem nooit!"
 
Ik open gelijktijdig mijn ogen met haar...en zeg...je haatte de kosmos...
Het feit, dat ze je grote liefde van je hebben afgenomen.
 
Weer de nerveuze glimlach.
"We have a love hate, combination," zegt ze.
 
Ik laat haar man uit haar gaan.
 
We zijn er nog niet.
Ze moet voelen, dat haar man er altijd is.
Waar ze ook gaat.
 
Er volgen nog wat energie stromingen en dan opent ze weer haar ogen en vraagt of er nog een nieuwe liefde in haar leven komt.
Ze zou graag weer verliefd worden...nee liefde willen voelen...
 
Ik glimlach...de sessie en haar man hebben hun uitwerking al met haar gedaan.
 
Ze vertelt, dat in de tijd dat haar man bijna overleed, haar moeder in een droom doorkwam.
Ze zat huilend bij een boom.
Wat betekende dat?
 
Haar moeder gaf haar aan wat ik in het begin van de sessie had gezien.
De abrupt afgekapte boom...
 
Echter...de geesten hadden me een nieuwe tak laten zien...een nieuwe en vernieuwde levensweg...
 
Voor mij een zwaar consult.
Lichtelijk prikten de tranen achter mijn ogen.
 
Als geen ander weet ik hoeveel deja vu's ik heb gehad alleen al door mijn consults.
 
Mijn moeder is voor mij, het pad als sjamaan.
 
Door deze sessie die ik nu moet schrijven, want er blijft een innerlijke onrust.
 
Laat ze me voelen en ervaren...dat ik haar niet ben vergeten...maar dat de jarenlange diepe innerlijke pijn...niet meer binnenkomt...
 
Ze is er nog vaak genoeg voor me.
Als ik eens niet luister naar mijn innerlijke stem.
Dan hoor ik haar praten.
 
Ze geeft me altijd aan, dat anderen moeten luisteren naar hun diepe innerlijke stem.
Niet moeten laten afleiden door ruis, maar naar de herhalende opkomende gedachten die we maar al te vaak proberen te verdringen of de tijd niet voor nemen.
 
Mijn moeder heeft me met deze sessie laten voelen, zien, ervaren...zonder lijden...