Een spoedaanvraag staat er in mijn telefoon.
Een wanhopige vader die vraagt om hulp voor zijn zoon die met overmatig drankgebruik op het randje van de dood heeft gebalanceerd om zichzelf van het leven te beroven.
 
De kosmos is me weer helemaal ter willen en zorgt, dat ik een verschuiving heb.
Daardoor kan ik meteen met hem beginnen.
 
Vader komt met zijn zoon en dochter binnengelopen.
De vader is geheel verkrampt en heeft zijn armen over elkaar geslagen.
Alle emotie's zijn naar binnen en daar moeten ze blijkbaar voor hem maar voorlopig ook blijven.
 
De jongeman in kwestie kijkt schuldbewust.
Zijn hoofd hangt tussen zijn schouders. Hij is geflankeerd door zijn zusje die ik ook eerder heb geholpen dankzij haar oom die haar mee had gebracht.
 
De jongedame had problemen op school en na 2 sessie's werd ik door Jeugdzorg gebeld hoe nu om te gaan met haar, omdat ze zo ongelooflijk positief was veranderd.
 
Bij de 2e sessie kreeg ik een beeld door van haar broer en zei tegen haar vader, dat hij tegen zelfmoord aan zat.
De rillingen liepen me over het lijf.
 
Niet lang daarna kwam hij gekleed met Nickelson jas en petje op.
De sessie deed hem veel goed.
Hij wist welke kant hij wilde gaan.
Stopten met omgaan met verkeerde vrienden. Deed de deur er zelfs niet meer voor open en kreeg een leuke baan.
Petje af en andere soort jas aan gaan trekken.
 
Echter, als je er zo aan toe bent. Wiet en drankgebruik, is een sessie niet voldoende. Dit heb ik toen ook gezegd.
Ik hou niet van klantenbinding en verplichtingen, maar wel van duidelijkheid.
 
De vader zei, dat ze het aan de zoon zouden overlaten.
Toen hij nog een keer met zijn dochter kwam, herhaalde ik hem dat zijn zoon terug moest komen.
 
Nogmaals, geheel tegen mijn normale gedrag in.
De kosmos had blijkbaar de drang om dit door te geven.
 
Nu was het dan zo ver.
Het geziene was uitgekomen alleen was hij net niet over de rand gegaan.
 
Ik ga hun alle drie langs.
Zie zijn zus en zeg haar, dat ze het liefst hem zelf bij zijn nek wilt pakken om tegen hem duidelijk te maken wat hij in vredesnaam hun allemaal heeft aangedaan met die bewuste nacht.
Het bleke tere gezichtje kijkt me aan en knikt met een glimlach.
 
Mooi hoe deze jongedame is haar kracht is gekomen. Hoe ze haar oudere broer zo graag wilt beschermen, maar ook de harmonie die net juist in het ouderlijke huis was gekomen, wilt laten herstellen.
 
Ik wil beginnen met de jongeman, maar de kosmos wijst me een andere weg.
Beide moeten elkaar een hand geven; vader en zoon.
 
Ik zeg tegen de zoon; "Zeg nu innerlijk tegen je vader wat je hem zou willen zeggen."
Als ik de energie door hun laat stromen, wordt het wat rustiger.
 
Ze laten op mijn verzoek hun handen los en meteen sluit de jongeman zijn ogen. Hij weet, dat de sessie toch met gesloten ogen gaat en kijkt daarbij het liefst zijn vader nu even niet aan.
 
Al is die ene korte blik van enkele seconden aan elkaar voldoende geweest...
 
We gaan door zijn systeem.
Ik zie, dat hij met zijn onderbenen in de modder bleef zitten.
Zijn verleden kan hij daardoor niet kwijtraken.
 
Hij was op de goede weg, maar wilde te snel. Dacht dat hij er nooit uit zou komen.
Na bepaalde handelingen komen we uiteindelijk uit bij de frustratie die hij op zichzelf had gericht.
Alles wat hij zichzelf en zijn ouders had aangedaan.
 
De enorme brok steen wat op zijn keelgat lag, blokkeerde hem uit te spreken waar hij mee zat.
Om bij zijn gevoel te komen.
 
Zijn kern is totaal verkrampt, klein en er ligt een lap deken overheen van schaamte.
 
Bij het behandelen van deze energie, gaan de emotie's loskomen.
De tranen glijden lichtelijk over mijn wangen.
Zijn emotie's...
 
Hij was op de goede weg, maar een trigger van het verleden...
Het nooit lijken los te komen van steeds herhalende factoren, hadden hem bijna over de rand gedreven.
 
Hij ontspant en kijkt me rustiger aan.
Ontspannen.
 
Ik zeg hem, dat hij zich schaamt.
Voor zijn ouders, zijn straat.
 
Dat echter niemand weet wat hij heeft meegemaakt.
Dat ik bedreigingen heb gezien.
Met messen. Zijn oorbellen uit zijn oren willen trekken en nog veel erger.
Dat niemand in zijn schoenen heeft gestaan om daar over te kunnen oordelen.
Dat zijn ouders niet alles weten wat hij in zijn verleden heeft meegemaakt.
 
Hij kijkt me aan en knikt. Voorzichtig zie ik een terluikse blik naar zijn vader.
 
Als iemand denkt, dat je alles kwijt bent.
Dat alles verloren is.
Dan is dat vaak een nieuw begin.
Om te komen in een groei.
Al denk je er op dat moment heel anders over...
 
Ik kan niet afronden zonder zijn zus even in haar rust te zetten.
Dat gaat vrij snel.
 
Vader moet ik verder even behandelen.
Als ik de energie behandel van alle afgelopen jaren van intens verdriet...laat hij los...de tranen komen...
De verkrampingen en verstrakkingen verdwijnen.
 
Ik laat hun alle drie allemaal de handen vasthouden en de energie doorwerken in hun allen.
 
De sjamaanse kracht glijdt van de een naar de ander en de cirkel is rond van onvoorwaardelijke liefde voor elkaar.
 
Ik geef de jongeman mijn boek en vraag hem mijn deel te lezen.
Dat wat je meemaakt in het leven, bepaalt hoe je in het heden terecht bent gekomen.
 
Door het verleden los te kunnen laten, een nieuwe toekomst kan beginnen met een veel relaxter heden...
 
 
0
0
0
s2smodern